Starlink, NASA’nın gelen asteroitleri görmesini engelliyor

66 milyon yıl önce, Dünya gezegenine, büyüklüğünün şimdi birkaç on kilometre olduğu tahmin edilen bir asteroit çarptı. Bu inanılmaz şiddetli olay, çarpmayı takip eden yüzyıllarda ortadan kaybolan dinozorlar başta olmak üzere, Dünya’daki yaşamın büyük bir bölümüne son verdi.

Aynı şeyin insan türünün başına gelmesini önlemek için NASA ve diğer devlet uzay kurumları, en büyük asteroitlerin, “gezegen katillerinin” yörüngesini tahmin etmeye çalışıyor.

Ancak Apollo Academic Surveys tarafından yakın zamanda yapılan bir araştırma, yörüngedeki uyduların bolluğunun önümüzdeki yıllarda uzmanların işini zorlaştırabileceğini söylüyor. Araştırmaya katılanlardan biri, “Uydular dedektörün belirli kısımlarını kullanılamaz hale getiriyor” diye açıklıyor.

Ancak, bu sorunun gelecekte oluşmasını önlemek için bir çözüm sunulmuştur. Araştırmacılar, Dünya ile temas kurabilecek asteroid arayışında “gözlem” için birkaç uzay teleskopu kurmamız gerektiğini açıklıyor. Aynı şekilde James Webb Teleskopu Evrenimizin yıldızlarını Dünya’dan 1,5 milyon kilometre uzaklıkta bulunan bir noktadan inceler, benzer teleskoplar gezegenimizden geri çekilebilir ve asteroitleri, meteorları ve diğer kuyruklu yıldızları inceleyebilir.

Son bir risk olarak Kessler sendromu

Ancak bu çalışmadaki birkaç katılımcıya göre, bu çözüm yalnızca sorunu değiştiriyor. Birkaç kişi, aynı isimdeki fizikçi tarafından teorize edilen bir durum olan “Kessler sendromundan” bahsetti.

Kessler, analizinde, Dünya’nın yörüngesi çok kalabalık olsaydı, roket fırlatmalarını veya gezegen savunma görevlerini gerçekleştirmenin imkansız olacağını açıklıyor. Hala hedeften uzaksak, uyduların takımyıldızlarının yüksek hızlı gelişimi SpaceX’inki giderek daha fazla bilim insanını endişelendiriyor.

Ancak Apollo Akademik Araştırmaları çalışması, bir iyimserlik dokunuşuyla, Dünya üzerinde doğrudan kararacak olan asteroitlere karşı çözümlerin bugün zaten mevcut olduğunu açıklıyor. Burada, ayın sonunda iki asteroitten oluşan bir sisteme katılması gereken NASA DART görevinden bahsediyor.

DART: büyük asteroitlere olası bir yanıt

Dünya’dan binlerce kilometre uzağa gönderilen sondanın görevi basittir: uzay nesnesinin yörüngesini girerek onu saptırmak. Patlayıcı bir şarjla donatılan DART sondası, çiftin iki asteroitinden biriyle temas edecek. Araştırmacılar, bu çarpışmanın iki göktaşı parçasının yörüngesini değiştireceğini umuyorlar.

Eğer öyleyse, bu çözüm gelecekte Dünya’ya biraz fazla yakın geçen asteroitlerin yörüngesini saptırmak için kullanılabilir. Bu bizi dinozorlarla aynı sonu yaşamaktan kurtarırdı.

Leave a Comment

Your email address will not be published.